Feestbundel "Tekens aan de Wand"

Bundel met historische toespraken en open brieven pro Lappersfort en Chartreuse,
gepubliceerd tussen juli 2002 en mei 2004.

Ter gelegenheid van Driekoningen zendt het Groene Gordel Front een Ode aan de ARISTOCRATIE de wereld in. Vriendelijk aangeboden aan de Fabricom groep die straks van de Driekoningen aarde, water en een boompje uit het Lappersfort ontvangt.

De egocratie

Maar vooraleer we aan aristocratie toe zijn, is er een hele weg af te leggen ... en die begint bij de geboorte. Bij zijn geboorte is de mens een bundel driften. Doelgericht zijn die 'natuurlijk' uitgerust met een dosis narcisme: de energie en gerichtheid waarmee de mens alles in het werk stelt om zichzelf te handhaven. Eigen overleven eerst. Dat is (voorlopig) ook het enige.
IK&hierν=alles, en eist - daarin gestuurd door het lustprincipe - uit alle macht de maximale bevrediging van zijn behoeften, ttz. mateloos, totaal, hoe dan ook, en wel meteen. I want it all and I want it now! Het resultaat van deze egotrip is niet alleen de bevrediging van de behoefte, maar ook de lust die dat met zich meebrengt, de lust... om zichzelf! IK ben een god in 't diepst van mijn gedachten, le Roi Soleil...Dit totalitair egosysteem is 'ten dode' opgeschreven. Enerzijds omdat het weliswaar de mensenrechten erkent - maar dan wel uitsluitend voor zichzelf (IK eerst want IK is enig!) - anderzijds is het ook zo verschrikkelijk eindig, uitzichtloos, vol-ledig, eenzaam, arm. Een niet zo splendid isolation. De realiteit buiten dat imaginaire IK, namelijk het reële binnen, en de buitenwereld, en de anderen, bestaan slechts in versmelting (en dus niet écht), of als object van zelflust, of gereduceerd tot instrument van eigenbelang. Wat niet IK is, bestaat eigenlijk niet: gaande van onverschilligheid, verdringing, wegselecteren tot elimineren. Maar de realiteit laat zich niet zomaar buitensluiten en stelt sowieso paal en perk aan die EGOCRATIE, aan de wens van alleenheerschappij, alleshebberij en grenzeloze expansiedrang. Willens nillens wordt het - uiteraard - zelfingenomen wicht, oh ironie, juist door zijn extreme hulpeloosheid en afhankelijkheid uit zijn idyllische roes 'ontzet'- Paradise Lost - en uit noodzaak geconfronteerd met de toch alomtegenwoordige buitenwereld. Dus met Ã? ndere wetmatigheden dan zijn egocratie, namelijk met chaos, met natuurwetten, met de normen van redelijkheid en zedelijkheid, de cultuur.

De aristocratie

De ontzetting uit de egocratie is een gelukkige zaak. De bres in het totalitair systeem doet het échte IK ontstaan én... een wereld daarbuiten. Bovendien openen zich nu tenminste nieuwe mogelijkheden. Eindeloos. A never ending story. De mens als natuurelement is namelijk niet één en al began met zijn bestaanszekerheid, sluimerend verlangt hij naar bestaanswaardheid = zo goed mogelijk leven, geluk. En ziedaar: enerzijds zal hij zich onder druk van de buitenwereld en uit eigenbelang in de cultuur integreren, zich (de) cultuur eigen maken, anderzijds zal zijn energie - die meer is dan hij nodig heeft voor zichzelf - zich ook beginnen richten naar de buitenwereld, de anderen, niet enkel en alleen als bron voor zijn noden, maar als mogelijke bron voor zijn graag bestaan, voor zingeving van zijn bestaan, en ontdekt hij tevens zichzelf als mogelijke bron voor het graag zijn van het andere, de anderen... DIERBAARHEID, a never ending story.
Het IK&hierν is op zijn plaats gezet en wint zo aan bescheidenheid, en tegelijkertijd ontwaakt de ARISTOCRATIE.

En aristocratie kan je leren, elke dag... Maar dat dit geen éénvoudige zaak is, wil ik toelichten via 'cultuur'. Cultuur is namelijk 'de bebouwing van de aarde met de gewassen van menselijkheid' (K. Boey). Dit kan op een zinverloochenende, necrofiele wijze, of op een zinstichtende, biofiele wijze : het overwinnen van de schaarste, het afwijzen van geweld, het ontplooien van een harmonie met de anderen, de omgeving, het Andere. Lieve Maarten, Annelies, Bachir, Geert, Sven,...ons is geleerd, en wij proberen het jullie door te geven, dat je in woord en daad moet kiezen voor
mededeelzaamheid, zorg, trouw, eerlijkheid, verantwoordelijkheid, gelijkwaardigheid, liefde, weten en geweten, vrede, vrijheid, vreugde,... en wel omdat het leven, en niet alleen dat van IK en jij, maar ook dat van wij(k) tot wereld, en ook dat van de komende generaties de moeite waard is om het tot zijn recht te laten komen, om er zijn uiterste best voor te doen! Duurzaamheid en dierbaarheid, een kwestie van aristocratie. Helaas levert de aanblik van de wereld vooral het tegendeel. Vices privés, vertues publiques! Dit lijkt eerder het tijdperk van het eigenbelang, behekst door economische groeicijfers en genetische kansen, door beton en machtswedloop, door oorlog met de vreedzaamste (wreedzaamste ?!) bedoelingen, met politici die zonder scrupules dorpen van de kaart laten vegen, snelwegen en sneltreinen opdringen, in naam van het algemeen belang de voorkeur geven aan succesrijke tweeverdieners en prestigebouwsels, boven straathoekwerkers, sociale huisvesting, naar erkenning en werk zoekende jongeren. Wat zij nog democratie noemen is een handel in compromissen tussen partijen die hoe langer hoe meer op elkaar gaan lijken, vooral met zichzelf bezig zijn, en daardoor voorbijschieten aan hun functie van samenlevingsopbouw op basis van duurzaamheid en dierbaarheid.

Geen democratie zonder aristocratie

Van Rio tot Antwerpen, van Argentinië tot Brugge, groeit vanop de straat verzet én aristocratie.
Ook stRaten-generaal wil een dwarsligger zijn én een hefboom om via burgerparticipatie bij te dragen tot de bescherming en de bevordering van de kwaliteit van het leefmilieu. Daarom verzetten wij ons tegen business as usual, waarmee we zowel de economische suprematie bedoelen, als de oude politieke cultuur. Tegen de vaak onwettelijke, onrechtmatige en irrationele praktijken van het politieke en economische establishment. Tegen het totalitarisme en extremisme dat in onze zogenaamde beschaving nu eens sluimert, dan weer hoogtij viert. Tegen de meedogenloosheid van de ik&hierν cultuur. Tegen desinformatie, manipulatie, propaganda. Natuurlijk moeten we een beetje rebels zijn in weerwil van de bierkaai, de tegenmachten, personvrijheid, en het ongeloof en wantrouwen van de politici jegens de burger. Rebels tegen de gemakzucht, de onverschilligheid of zelfs de gÃ??ne ten overstaan van maatschappelijk engagement en idealisme. Want we zijn niet weinig utopisch. We willen individuen, buurtcomité's, actiegroepen, NGO's, ambtenaren, verkozenen, dichter bij elkaar brengen om samen opnieuw politiek en democratie uit te vinden. We willen niet alleen klachten, maar vooral krachten bundelen. We willen als vak- en ervaringsdeskundigen participeren in lokale, regionale en internationale overlegorganen. We willen samen de politieke agenda en de besluitvorming op een ernstige basis en op een correcte wijze beÃ??nvloeden. Samen kunnen we problemen aanpakken die ons allen (zouden moeten) aanbelangen, en dromen van een betere wereld...

We staan achter al uw dromen

Niet alleen Electrabel staat achter onze dromen, wereldwijd groeit het aantal ondernemingen die hun maatschappelijke verantwoordelijkheid willen nemen. Zij richten stichtingen op waarmee zij zich engageren voor cultuur, natuurbehoud, wetenschap,...

Zou het geen koninklijk gebaar zijn indien Fabricom en Electrabel hun mogelijke verloving zouden bezegelen met een stichting, waarmee zij het Lappersfortbos aan de gemeenschap zouden ter beschikking stellen en daardoor ook zichzelf en de politici de natuur teruggeven die hen misschien ontgroeid was ...

Ik wens u veel aristocratie toe bij uw beslissing!

Noortje Wiesbauer,
actief in STrATEN-GENERAAL
en lid van het beschermcomité van het Lappersfortbos en de Chartreusenatuur

De Lappersfortfakkeltocht startte op de markt van Brugge (tegenover het standbeeld van Jan Breydel en Pieter de Coninck). Vooraan de fakkeltocht liepen de 3 Koningen met de 3 geschenken : aarde, water en een boompje uit het Lappersfort.

We vroegen wijze beleidsbeslissingen met de volgende ordewoorden :

* integraal behoud Lappersfort als te verwerven stadsbos voor Brugge * geen aantasting van de groene gordel ! * duurzaam ruimtegebruik ! * verdere dialoog over het Groene Gordel alternatief plan voor een duurzaam Brugge

De Lappersfortfakkeltocht werd ontbonden in aanwezigheid van een vertegenwoordigster van de Fabricom groep in het Visartpark

Over de boodschap van VISART voor onze tijd

VISART ? In het Zoniënwoud in Brussel kreeg een honderjarige beuk in 1893 de naam 'beuk VISART' ter ere van de Brugse burgemeester graaf Amedée Visart de Bocarmé
(1835 - 1924), voorzitter van de toezichtsraad voor de stadstuin in Brussel. Visart was meer dan veertig jaar burgemeester van Brugge. Als burgemeester had hij zich tot doel gesteld om van het vervallen Brugge opnieuw een stad van aanzien te maken. Hij spande zich niet alleen in voor monumentenzorg - onder zijn bewind werden onder meer de gotische zaal van het stadhuis, Gruuthuse en het Griffiegebouw gerestaureerd - maar hij was ook zeer begaan met het stedelijk groen. Hij legde verschillende parken aan zoals het Baron Ruzettepark en het Milne-Edwardspark, en voltooide de aanleg van de vesten, een groene gordel rond Brugge. Tijdens zijn ambtsperiode werd ook de 'Dienst der Wandelingen' opgericht, één der eerste gemeentelijke groendiensten van België. Van Visart is de gevleugelde uitspraak : 'J'ai planté beaucoup d'arbres dans ma vie, je dois dire qu'actuellement surtout je considère le boisement et le reboisement comme une des opérations culturelles les plus productives que l'on puisse faire.' Zijn naam wordt vandaag in Brugge in ere gehouden met het Graaf Visartpark.

Inhoud

• Ons lijflied: Rainbow Warrior van Luka Bloom
• SCHEPSELS, de kunsthappening van Brugge Gedraaid op zaterdag 27 en zondag 28 juli 2002 in het gekraakte Lappersfortbos
• Open brief Lappersfort nav. de week van het bos, vrijdag 4 oktober 2002
• Open brief naar aanleiding van de Brugse gemeenteraad 22/10/2002, acht dagen na de pijnlijke Lappersfortbosontruiming
• Sinterklaasbrief Lappersfort, donderdag 5 december 2002
• Lappersfort: een kwestie van ARISTOCRATIE, zondag 5 januari 2003
• De baronnen in de bomen, vrijdag 18 juli 2003
• De teloorgang van de CHARTREUSEHOEK, dinsdag 22 juli 2003
• Rode brief pro Groene Gordel, woensdag 11 augustus 2003
• Slottoespraak Vera Dua Lappersforthappening, 31 augustus 2003
• Open Brief aan Rode Steve Stevaert, 30 september 2003
• Voor een DUURZAME SP.a : act local, think global, 11 oktober 2003
• Open brief aan mijn burgemeester, 15 oktober 2003
• GGF & STADSBESTUUR moeten boeten, 23 oktober 2003
• Lappersforters ALLER STRATEN, maandag 3 november 2003
• Vrede op aarde en in het LAPPERSFORTBOS, 13 november 2003
• Brugge 2004, natuurhoofdstad van Europa, 5 december 2003
• Open brief aan de voorzitters Stevaert & Leterme, 5 december 2003
• De Lappersforttoespraak van Luc Van der Kelen, vrijdag 5 december 2003 op de Burg
• Lappersfort-oproep DRIEKONINGEN, maandag 8 december 2003
• DuaLetermeStevaertVanweert & fellowship of the LAPPERSFORT, 6 januari 2004
• De Naam van het Bos, 21 maart 2004
• Open Paasbrief aan de vooravond van de goede week 2004
• Paastoespraak op het Brugse Stadhuis, 16 april 2004
• Open 1 mei brief 2004
• Open 19 mei brief 2004
• Slot? Wanneer???
• Vroeger al eens gebeurd bij Pluk van de Petteflet; een neefje van de Lappersforters en het Groene Gordel Front
• Wat vurige zielen vermogen: interview met de lappersforters
• Dagboek van Joke in het Lappersfortbos, deel 1
• Dagboek van Joke in het Lappersfortbos, deel 2
• Dagboek van Joke in het Lappersfortbos, deel 3
• Dagboek van Joke in het Lappersfortbos, Nawoord
• Lappersfort Chronologie, Deel 1
• Lappersfort Chronologie, Deel 2
• Hanzestadpolitici: Bruggelingen TROTS in de STRIJD
• Bossen
• Visart
• Pluk van de Petteflet
• Lappersforter Joke De Baere maakte acht maanden bezetting mee
• Kasper en Luna
• Maria bid voor onze bossen
• Aan het bos van Borsbeek
• THE LAPPERSFORT-CASE
• Mark BRAET

De Lappersforters, door Peter Mahieu