GGF/Regiobrugge.be: Rode brief pro Groene Gordel, woensdag 11 augustus 2003

Lappersfort- en Chartreusebrieven en -toespraken

Feestbundel "Tekens aan de Wand"

Bundel met historische toespraken en open brieven pro Lappersfort en Chartreuse,
gepubliceerd tussen juli 2002 en mei 2004.

Peter Bossu, lid van "het beschermcomité van het Lappersfortbos en de Chartreusenatuur" schreef naar aanleiding van een zalige vakantie in Brugge 'een open brief' aan het Brugse college van Burgemeester en Schepenen. Je kan de brief hierna lezen. Het Groene Gordel Front in Brugge en Ommeland is blij met dit initiatief en blijft openstaan voor dialoog. Het Groene Gordel Front hoopt alsnog een reactie te krijgen op zijn voorstel voor 'een COMMUNICATIERAAD in Brugge'...

Vakantie in Brugge

Geachte Heer Burgemeester,
Geachte Dames en Heren Schepenen,

Deze zomer heb ik samen met mijn vrouw en dochtertje een flink stuk van onze vakantie op een, voor een West-Vlaming, eerder ongewone manier doorgebracht: in hartje Brugge. Vrienden van ons waren drie weken naar het buitenland en wij hadden het genoegen gast te zijn in hun huis, midden St. Gillis. Drie weken lang hebben we geproefd van zoveel gezelligheid en schoonheid van de stad Brugge en van het groene ommeland. We hebben er gewandeld en gefietst en waren er toeristen onder de vele duizenden toeristen. We aten en dronken op de meest typische toeristische pleintjes van de stad en in kleine polderdorpjes. We leerden daarbij een pak nieuwe Brugse plekjes kennen en hebben heel veel van stad en ommeland nog meer leren waarderen. De mix van cultuur-historisch erfgoed en eigentijdse initiatieven en het aanbod aan cultuur, natuur en groen lag ons bijzonder goed.

Het zal u wellicht niet verbazen dat ik als natuurliefhebber en milieuactivist ook bijzonder oog en oor had voor de (Brugse) discussie rond de 'Groene Gordel', het Chartreusegebied, het Lappersfort, ... Ik heb de gebieden rond Brugge bewandeld en heb er gefietst, met de meest diverse mensen gesproken en gediscussieerd en nog meer dan vroeger ben ik overtuigd dat de 'Groene Gordel' rond Brugge met uiterste omzichtigheid moet beheerd worden. Brugge heeft enorme troeven, maar is ook kwetsbaar. Als Brugge aantrekkelijk wil blijven voor toeristen én voor de bewoners dan moet m.i. zowel de stad als het groene en mooie ommeland duurzaam beheerd worden. Ik weet dat keuzes maken en afwegen wat al dan niet aanvaardbaar is, niet gemakkelijk is, maar het belang van deze keuzes voor geheel Brugge is zo belangrijk dat ik met deze open brief een warm pleidooi wil houden om hier niet overhaast te werk te gaan en heel goed alle mogelijke alternatieven voor bv. de inplanting van een headquarterszone te bestuderen.

Ik weet en erken dat een stadsbestuur uiteindelijk de beslissingen moet nemen, maar wil in deze toch ook pleiten om met de mensen van 'het Groene Gordel Front' een dialoog op te starten. Uiteindelijk hebben we er als democraten m.i. alle belang bij om steeds te zoeken naar wat ons bindt en alleen al door rond tafel te zitten en met elkaar te praten kunnen vaak heel wat misverstanden uit de weg geruimd worden.

Ik heb tijdens mijn vakantie met vrouw en dochtertje en met de vele vrienden en familieleden die op bezoek gekomen zijn (ook dat is een extra voordeel van een vakantie zo dicht bij huis) genoten van zoveel aspecten en troeven van Brugge en ommeland. Ik hoop dat u als bestuur de komende jaren duurzame keuzes maakt waardoor binnen pakweg 20 of 50 jaar stad en omgeving nog leefbaar zijn voor bewoners en toeristen en voor natuur, handel, toerisme en tewerkstelling. Ik wens u daarbij van ganser harte de juiste keuzes toe.

Hoogachtend,

Peter Bossu, oud-provinciaal coördinator Natuurreservaten vzw. & huidig gemeenteraadslid voor de SP.a in Diksmuide & voorzitter SP.a-werkgroep LEEFMILIEU

copie aan: Minister van Toerisme en Werkgelegenheid Renaat Landuyt & Het Groene Gordel Front

PS. BOS-column...

Wel ja, West-Vlaanderen heeft het kleinste percentage bossen van alle provincies. En dan? So what? We hebben ook het minste percentage bosbranden van alle provincies. Overigens zijn bossen lelijk. Ze belemmeren het zicht. Aparte bomen zijn wel mooi. En wij in onze lage streek hebben toch ook de kust? Geen enkele andere provincie heeft zoveel kust. En dan nog, over bossen gesproken: we mogen er dan nog weinig hebben, de beroemdste bossen bevinden zich toch in West-Vlaanderen. De bossen van Beernem en hun moorden! Het Lappersfortbos in Brugge-die-Ontboste! Da's wat anders dan die saaie donkere Ardennen en hun claustrofobische bossen. Er staan daar zelfs zoveel bomen zo dicht bijeen opeengepakt, dat je er nooit eens een echte Arden kunt zien. Of een normale zonsondergang. Hier in het platte verre westen kunnen we ten minste nog de wind aflezen aan een boom apart, aan een bomenrij of een bosschage. Een boom dat is een prachtig ding, weet je wel. Een bos is van het prachtige en goede te veel. Less is more. Ik kan uren naar een boom turen, maar ik doe het nooit wegens tijdgebrek. In een bos word ik knettergek. Die ellendige kampen van mijn jeugdbeweging vroeger gingen gewoonlijk in van die knettergekke bossen door. Als er met school 'bezonnen' moest worden (eufemisme voor 'weg in 't hoofd en geen les'): naar de bossen, jongens! Zelfs in West-Vlaanderen bleven ze ze ontdekken, die zielenhelende bossen. Groenhove, Tillegem, Heuvelland, Wielsbeke, Kluisberg, Zevenkerken, Snellegem, potverdorie, Baekelandt, Beerbos, Sterrebos, het houdt niet op, Beernem, allez, vooruit, West-Vlaanderen lijkt plotseling wel één groot oerwoud vol met houthakkers en hindes. Zelfs bij ons in het bij wijlen zeer stille en soms zeer onrustige Heule is er een bos of twee: Heulebos en Steenbekebos. Maar dat zijn bosjes die vooral uit villa's bestaan en bordjes-bij-bosjes waarop stukken bos te koop worden aangeboden. Om op een positieve noot in verband met hout te eindigen: een van de mooiste bomen die ik ken staat vlak naast een frituur en een krantenkiosk aan een druk kruispunt in de stille zuidelijke stad K. Dat vormt samen een prachtig stadslandschap. En het ruikt er nog lekker ook. Ondertussen is het nog niet amen en uit met de Lappersfortboslegende, die zo stilaan een stadslegende aan het worden is, en jammer genoeg ook één die echt gebeurd is. JORIS DENOO (lid beschermcomité van het Lappersfortbos en de Chartreusenatuur)

Inhoud

De Lappersforters, door Peter Mahieu

Algemene Voorwaarden