GGF/Regiobrugge.be: Dagboek van Joke in het Lappersfortbos, deel 1

Lappersfort- en Chartreusebrieven en -toespraken

Feestbundel "Tekens aan de Wand"

Bundel met historische toespraken en open brieven pro Lappersfort en Chartreuse,
gepubliceerd tussen juli 2002 en mei 2004.

Joke, â??t leven lacht ons toe.

Dat vertelt mijn vriend mij dikwijls. We genieten dan ook met volle teugen van de schoonheid, het wonder van dit bestaan. Al te vaak worden we geconfronteerd met onrechtvaardigheden, oorlog, verwoesting, onbegrip en onverdraagzaamheid onder de mensen. En toch, ondanks alles vind ik mensen wonderlijke wezens. We hebben het fantastische vermogen om te scheppen, de mogelijkheid om te doen. We hebben al het nodige binnen handbereik; een creatieve geest en handen die enorm fijn kunnen werken. Het is aan ons de keus wat we scheppen. Jammer genoeg bedenken we met onze vertroebelde geest ideeÃ«n die totaal niet in harmonie zijn met onze omgeving en medewezens. IdeeÃ«n die we werkelijkheid maken om de verkeerde redenen; bezit, macht, angst,... terwijl het even goed anders kan. We kunnen mooie, opbouwende ideeÃ«n verwezenlijken in evenwicht met het leven rondom ons, zonder schade te berokkenen. Aan ons de keuze. Wij hebben het zelf in handen, jij, ik, iedereen. Waar kies jij voor? Welke wereld wil jij scheppen? De wereld wordt beÃ¯nvloed door onze gedachten, door wat wij er van willen maken. Als dat niet magisch is. Ja, waarlijk, het leven lacht ons toe. Het is enkel een kwestie van terug te lachen.

â??t Leven is een strijd, beweren sommige mensen. Men stelt mij vaak de vraag; is het niet vermoeiend om voortdurend te moeten vechten. Is het geen hopeloze en uitzichtloze strijd tegen de autoriteiten en de industrie? Neen, voor mij is dit geen strijd. Dit is mijn manier van leven, dit is mijn keuze. Dit zijn de waarden waarin ik geloof en naartoe leef. Mijn leuze is, doe en denk wat je wil met verantwoordelijkheid voor de gevolgen en zonder schade te berokkenen aan levende wezens van alle soort en hun vrijheid niet te beperken. In het geval van het Lappersfort word mijn credo ruim overschreden. Daar ik mijn verantwoordelijkheid wil dragen, is het logische gevolg dan ook dat ik daadwerkelijk het bedreigd gebied met zijn duizenden levende wezens zal beschermen. Indien ik dit niet zou doen, zouden daden niet conform mijn gedachten en woorden zijn. Persoonlijk kan ik geen betere manier bedenken om iets te beschermen dan daadwerkelijk er zijn, staan, wonen en er constant mee bezig zijn. Hierdoor kunnen ze in geen geval de boel zomaar beginnen kappen, vernietigen.Zo is het toch ook als een moeder haar kind beschermt. Zij doet dit met heel haar lichaam, met heel haar zelf. Wij staan, maar vallen niet aan. Wij beschermen door onze aanwezigheid, door ons denken, door ons doen. En de groep mensen die beschermt wordt steeds groter. Soms voel ik me wel strijdlustig en op het moment dat ze ons zouden ontruimen, zal ik die strijdlust hard nodig hebben. In groep wordt dit bovendien nog versterkt. Maar het leven is voor mij geen strijd. Ware het wel zo , dan zou ik waarschijnlijk minder oog hebben voor de mooie dingen van het leven en zou ik ook minder genieten. En inderdaad, dan zou het wel eens heel vermoeiend kunnen worden. Ik vermoed zelfs dat een mens die voortdurend in strijd is, het niet lang vol kan houden en uitgeblust raakt. Daarom, ik geniet van dit wonderlijke leven, en ja ik ben strijdlustig als dit wonderlijke leven wordt bedreigd.

Ik sta nog elke dag versteld dat zoveel mensen ons steunen. Ze brengen ons eten, bouwmaterialen, dekens, brandhout,... Het is bemoedigend dat de mensen zelf eens langs komen, enorm geinteresseerd zijn en achter onze zaak staan, ons een hart onder de riem steken. Zij steunen ons, geven ons kracht om te doen en te blijven geloven in wat we doen. Aan de andere kant zien de mensen ook eens hoe het anders kan en hoe je daadwerkelijk iets kan doen om de natuur te beschermen. Zonder de steun van al deze mensen zou het heel wat moeilijker zijn. Bovendien kunnen we op deze manier veel meer druk uitoefenen op de autoriteiten. Als honderden mensen schreeuwen STOP, heeft dat meer effect dan als je alleen staat te roepen. Daarom wil ik iedereen danken die ons op de Ã©Ã©n of andere manier steunt. Met jullie erbij staan we veel sterker.

Ik ben zwanger
in blijde verwachting
vervuld
van een nieuwe morgen
een nieuwe dag
een nieuwe tijd
een nieuwe mogelijkheid

ik heb hoop
vreugde in mijn hart
vertrouwen in mezelf
in alles
ik ben een deel van het al
en het al is net als ik
er is geen essentieel verschil

er is geen druk
geen haast
tijd bestaat niet
enkel de cyclus
de cirkel
de spiraal
er is geen rechte lijn
enkel punten

er is geen toekomst
geen verleden
geen lichaam
geen emotie
er is niets te bereiken
geen doel
geen ideologie
geen leer
geen god
geen goed of kwaad
dag of nacht
licht of donker

er is enkel de stilte
de leegte
het niets
de rest
is een illusie

Joke van het â??lappersfrontâ? 21 mei 2002

(nvdr. Joke is de 28- jarige jonge dame die in de Koppen-reportage de vraag voorgeschoteld kreeg of ze naar het bos kwam om te vluchten voor de wereld en heel zelfbewust antwoordde dat ze dit deed om haar verantwoordelijkheid op te nemen. En dat er al zoveel verloren gaat en dat ze een kamp bouwt om de natuur te beschermen, net als Asterixâ?¦!)

Inhoud

De Lappersforters, door Peter Mahieu

Algemene Voorwaarden